KATİL enerjİSi

Etrafta duyduğum, vapurda, motorda, dolmuşta denk geldiğim cümleleri birleştirdiğimde ortaya tadından yenmez trajediler çıkmıyor mu?Gülesim, ağlayasım, dolmuşlarda, vapurlarda yaşayasım, kendimden kaçasım geliyor. Ülkenin çalkantısında ruh üşümüyor mu? Her bir yeşil yasak, her park, uyanası bank sanki…Gez, DOLAŞ; ama bekleme… Yıldızlar ters açıyla çiyuv çiyuc geçerken, GEZEGENLER geri giderken, üstümüzde KATABATAKLAR birdirbir oynarken biz elek-tirik-len-miyor muyuz? Aklım sırrım almıyor…Duyduklarım içimden taşıyor….Dolmuş cümleleri biriktiriyorum…. Bilinçsiz….vallahi bilinçsiz… Misafirlik peşindeyim, hırsızlık değil…Bir davet beklentisi mi? Yok o da değil… Bir savruluş yönüyüm, belirsiz… Biriktirip sözleri, cümleleri, alt alta dizilince; SÖZCÜKLERDEN, SÖZLERDEN, SÖYLENTİLEREN, İÇ ÇEKİŞLERDEN tombala çekince aile trajedileri çıkıyor. Toplumsal ilişki mağdurlarını dinlerken mağdur oluyorum…Tek dileğim gerçekleşiyor, kendime sağırlaşıyorum…DUYMUYORUM..YAŞASIN İÇİMDEKİ SESİ DUYMUYORUM… Ben uzun zaman geçti sanıyorum, bir bakmışım kısacık bir an geçmiş. Mağdur…Mağdurum……E bi dur… telefon trafiğinde Bostancı dolmuşunda kulak teması uzaklığındaki her tartışmayı ben yaşıyor, her nefesi ben alıyor, her nefesi ben çekiyor, her hıçkırıkta benim boğazım düğümleniyor… Mağdur enerjisiyle katil enerjisi yolluyorum…diyor, kırmızı rujlu bir TEYZE. Dişine ruj bulaşmış, söylemek istiyorum…Suskunluk ağır basıyor….Mesaj versem, İletildi mesajı gelmiyor. Hayat engellemiş bu aralar beni….Olumsuzlamalarımı duymuyor… bugünlerin modası olumlama…. YILLARDIR VAR OLAN DA yeni bulunmuş bir lama cinsi gibi…Çok rahat oldu öfkelenmesi….Teyzenin canım…Kırmızı rujlu teyze….otuzlarında gibi giyinen kırklarını deVirmiş, belli ki teyze denmesine sinirlenecek bir şekilde…kIZMA TEYZE…İçimdeki çocuk dışardakilerden bihaber…derken… Düşünceler havada birdenbire çarpışmasın mı? Ben acımı gizlerken sobelenmesin mi içimde…Ah, vah, eyvah derken: Gelmeyi düşünmesi gereki-yordu. Ben özlemekten yorulmuştum gelişini, içimde kurtlar büyüşü-yordu. Ben yirmi gündür, kırk gündür belki üç yılı dolduran onlarca gündür nefes alamı-yordum, o hafiflemiş, mutluluk pozu veri-yordu… Özlemek canımı acıtı-yordu…. Paçavralandığımı, parçalanan yüreğim kabul etmi-yordu. E çok yordu….Yar oldu kalbim….Yoruldu… Bunu demek istemiştir, aslında o öyle biri değildir, ne demek istemiştir…tir tir titredi içim. İLk kez korktum. İnsan sevdiğinden çekinir, korktuğunu sevemez ki…dedi… Çok üzülmüştüm… Çok yalanlamıştı… Çok saçmalamıştı…. Cok acılanmıştı… Ben çok garipleşmiştim… Zavallığı içimde biriktirmek değildi niyetim…Kadınlar niçin yalpalamayı acizlik görür…Oysa allı pullu bir sözcük zav-allı…süslene söylense yine de zavallı…. derken…. kırmızı rujlu teyze dilendi, gözleri nemlendi… O çok çirkinleşmişti, dedi… ben de güzel kalamazdım. Çünkü ÇOK, çok ağladım. Güzel kalmak da neydi… Cenazede takma kirpik de neyin nesi… Ruhu kelleşmişti…Bıttım sabunu istedi…Saçına mı ruhuna mı? Of….Offf….bu kafamdaki basınç beni nasıl da sarsıyor… İçimden gelen sese tıkadığım kırmızı rujlu teyze de set çekemiyor… derken: Kalmamalıydım, takılmamalıydım bu noktaya….içimdeki kocakarılar öyle diyordu….dedi… Bir yanım beni deniyor, aslında o da çok özlüyor di-yordu… E tüm bunları dinlemek de beni çok yordu…diyordu… İçimde hiç susmayan kırık köşeler varken onu kışkırtmak, huzursuz etmek, içimdeki kırık cam parçalarımda yuvar-lan-dırmak, kanatmak istedim.dedi… Bunu zihnim nasıl kaydetti. Çocukken camdan parçalanan elim aklıma geldi..Yerden sekip havalanan elimde patlayan, parçalanan cam kasede bozulmuştu takım. Aklım…Ertesi gün olan maçım…Ah bozuldu takım… Bunca yıl ben sürüklenmemişim, onu sürüklemişim… Bir hırka kaldı elimde hayat niyetine, eski bir pikap, birkaç kullanılmış onursuzluk… Verdim eskiciye…dedim… Üstünde 5 yaş arabalarını uçurtan tulumlu çocuk gözümün önünde…Pikabın dönen, dönen dönemeçleri…Dönemeçler…Gidip de dönmemeler… Sen aldın, verdin, kim kimi yendi…dedi teyze… Acaba telefondaki ses, sessizlikte miydi? Dediklerini unutmamak için bir teybe konuşur gibiydi… derken: Değiş tokuş zamanı… Anılardan elime Kırmızı bir leğen kaldı geride.. dedi, dolmuşta, telefonda derdini belli ki sadece dostuna anlattığını sanan, anlatan kırmızı rujlu teyze…mağdur enerjisiyle..katil enerjisi yayarak… Son durakta bir çay içimi bekleme…. Kimin derdinden kime ne…. Dişte hâlâ kırmızı ruj lekesi…