İçince çene kilidi açılırmış, gönül kapısı, eşref kapısı, şeytan kapısı açılır, doluşurlarmış içeriye.Bunun için denirmiş çilingir sofrası, herkes eteğindeki taşları döksün diye…Çilingir kapıları açtıysa kapatmasını da bilir…Kör kilit katmasını da derler. Meğerse dost meclisinde hep dürtükleyici anahtarla açılırmış kilitli kapılar. Masada küçük tabaklar olurmuş ki doyumluk değil tadımlık yensin, ağırlık basarsa dökülmeye üşenir insanoğlu… Öyle her konu yatırılmazmış çilingir masasına…. yalanmış aslında iş yemekleri… kafa dağıtmalar… her şey yalanmış.. Konuşturup da sır almak, sevgililerdeki arızaları masaya yatırmakmış marifet… Kandırdıkları üstüne bir de yirmilik açtırmak…Canım çekti demek de adetmiş. Can çekişirmiş demeyin, çilingir ustalarına söz söylenmez, duygusuz duvar olacaksın, hizmet edeceksin, ikiletmeyeceksin, hayallerine ortak etmeyeceksin…aman….küser de tehtid eder sonra, açmam kapını, al anahtarını, yola attım, suya attım, içime kaçtı…heyyyy…ne camlar kırdın çivi çakarken demek kimin haddine…püfür püfür esen boğaz yolu gibi masalar arası sıkışmışlık hissinde, yönünü bakan göze değil de akan göze bakmaya gönül koymak da nesi… çilingir sofrasına giderken bir eşeğimiz eksikti… yan yana değildi gidişler sen önden iki adım önden…giderken sonra da iki adım geriden..kovalarken… gölgeli çilingir, gölgen de kalmadı saat 11… Sokak ortasında kalakalmışlık bir karton tobayla..kulağında küfür kıyamet..ötende uçuşan biber gazı…dolmabahçede konser dağılmış, trafik trafik…Herkes mi uçuşur, herkes mi dağılır bir yerlere… Avaz avaz söylenmeler, köşeye sıkıştırmalar, şiddetin dibini gösterip insanlıktan çıkmalar…tokat gibi çarpan sözler, sözler… Ne çektin be kardeşim…Ne çekmişsin, ne dertlenmişsin…anlat anlat bitiremedin… 10 numara adam sanmışsın kendini de artık bilmez misin ki saat 11. ne çektin be….ne çekmişsin….Ruhunda ne çok birikmiş is, tükür tükür siyahlık kalmış ciğerinde… Ne illetmiş çıkmadı içinden insanın… insanlığın çıkmış, telefonda kalaylamayı erkeklik saymış…küfür de küfür küfür de küfür… Etraf ağaç kalmayı becerememiş odunlar dolu… bilmezler ki saat çoktan 11 oldu…. Şİmdi kıssadan hisse çıkarmalı kimseyi baş tacı yapmamalı kimseyi pamuklara sarmamalı kimseyi önünden yürütmemeli kimsenin de ardından gitmemeli… masada, karşında sen otururken yola bakan adama yol vermeli… git demek marifet değil, gideceği yeri olana…. gönül kapısından girmeyene gir desen ne fayda… olmayanı kovarsın… sonra masana, sana bakmaya doyamayana bir çivi çakarsın…. çorbana 3 kaşık sarımsak da koysan sen artık ayı-lamazsın… Kİm bahşetti insanoğluna insanı ezmeyi, hor görmeyi…Etraf şiddet budalası kotasını çoktan doldurmuş…bu da nesi… on ikiye bir saat vardı… artık yok…
Kategori:
Şiirler