kelebeklendim

Sus dedi… Sustur sesini…Silkelen… Çırp içindeki kurumuş yaz neşesini…Çırpına çırpına tiftiklenmiş kemiklerin. Ruhun sürtüne çarpışa eskimiş. Eskiyi getir yeniyi götür demesini mi bekliyorsun evrenin. Ölmek için birikmiş birçok geçmişin. Afralı tafralı da değil bu seferki yenilgin. Zihnime yenildim. Çamurlandı bedenim. Uzun zaman sonra uzun uzun suda kelebeklendim. Ayaklarım, kollarım göz kapaklarımda kıvrıla savrula dalga dalga aktı zaman. Gecenin ışıkları çivilenmiş suyu ısıttı mı ben mi kanıksadım suyun soğukluğunu… nedir bendeki bu unutkanlık hali…İç sesimi duyurmak için değil, kendime ulaşmak için yazıyorum. Yaşamla neşe arası kapılarım paslanmış, yağlasam da açılmıyor kanatlarım. Yüzdükçe hafifledi ruhum… arada açsam ağzımı, içsem içsem yok olsam dese de ruhum… zaman aktı… küçücük bir odada sıcacık bir ada…ıssız saunada can kanadım, kardeşimle taşlaşan kalbime birkaç damla ter ısmarladım. kendime bir o kadar uzağım… burnumun direğini sızlatan tüm özlemlerimi sıcakta yaktım…