Bir baş soğan.bir diş sarımsak. Bir taşım kaynat.aman dibi tutmasın. Göz kararı..aldığı kadar….pembeleştir….kavur…buzlu suya koy rengi kaçmasın…. dinledir…sıcak servis et… üç gün içinde tüket. Buzdolabında sakla… Bir yaşama sanatı öğretisi mutfak. Terimler lezzeti de ömrü de tüketme odaklı. Aynı yemeği iki kez aynı kıvamda sadece anneler yapıyor. Ötesi hep bitesi…gidesi…mevsimi geçesilerle…. Bir unutuluş hikayesinde en çok mutfak yoruyor beni. İçim kaynadı..kavruldu..soğan misalı öldürmeye niyetliyim içimin duygu selini.baharat dolabımdaki bin tat da engel olamadı gidişine. Önce hayaletler girdi boş tencereye..sonra hayal ettim gelişini.öyle çat kapı.çiçeksiz..dişinde anason kokusu olmadan. Bir ben geldimden daha güzeliydi anahtarlı açılış. Bir hazır sofra. Bir sıcak kahve Bir içim su gülüş…. Mutfakta kahkaha sesi yok. El oldu lezeti..düştü fincandan aşk köpüğü..ne başı vardı ne sonu. Ben yolları satırlara kazıdım. Pikapta bir boş dönüş kaldı. Vedası askıda bir düğüm Bitmez dedi.gitme dedi O kadar tutmuş ki bu işin dibi Yanık kokusu çıksın diye penceremden vazgeçti. Vakumla kaldır hurçla kısıklıklar arasına beni desem kaydetmez. Beni sever bilirim.ama kendi kendine zul gelen adam Sevildiğini anlamaz da İki aya kapının önüne konulmaktan korkar.bulamaz başka bahane..bal yoksa sirke satar.işine geldiği gibi çırpar gönül telimi…oh çoktan sakız olmuş hoyratlık çitlemesi. Yemeğe davet etmiş; öfkesi patlamış mısır ruhumu Açıkta kalmış bu işin aşk turşusu Sarılıp öpsem her şey düzelir dedi mi Ama kırık tabak da öpülmekle tazelenmez ki…. Bu mutfak sohbeti… aşk öldürme masası… Kahve ayık tutar..hafızayı açar derler Benimkisi unuttu… Sevdiğine inandım da söz veremediğine çok yandım… Sen düşlerimin yamyamı Pişmiş bize su katan sen Yakan sen..soğutan sen… Soluduğun her anı bir bir boğaza dizen… Tat…dinlendir…pembeleş..fokurdat…demlendir…sonra öldür bizi soğan gibi…kalbi ince kıyılı. Ah bitmedi içimde is kokusu.
Kategori:
Şiirler