Haftalar, aylar derken sayfalarım buz tuttu, içimdeki neşeli virgüller, bir yere yerleşmek istemeyen noktalar birleştiler de uçuşan uçurtma figürlerine konuk oldular. Bir oyunda fark ettim seni. Bir gözüm açıktı, diğeri kapalı. Ayaktaydım, dizimden can kesildi, yazdıklarım eridi, döndü, merdivenlerden uçtu gitti. Sağ kolum kıymetlidir de sağ gözüm ne ara kızardı, sarardı, soldu. Yutkundum. Hastalıkta, sağlıkta küçük sorunları büyütmek adetimdir, köpürte kabarta yaşarım hayatı, çıksın içimizden baloncuklar, köpükler kanatlar, bulutlar, derdim. Sustu sesim, yazıp yazıp düzelttikçe ağırlığında ezildim görmemenin. Kimse için zorlamayacağım hayatı. Nemlenen gözkapaklarımda için için yanan gözbebeğime iyi bakamamışım. Canım yanmış, bilmemişim, öyle uzaklara dalmış ki sesim, kendime körleşmişim. ismiş içimdeki karanlık . şimdi korkuyorum. beyazından saplanacak iğne, gözüme; sağ gözümün nuruna çare olur umudum var. korkuma bulanmışiyi kilerim var, iyi ki sol gözüm görüyor umudum var.
Kategori:
Masallar