Düş Bahçeme yeniden hoş geldiniz.
Zorunlu susuşların, bekleyişlerin, içimizde patlayan çığlıkların limitlerini sınadığımız günler, aylar, yıllar geçiyor, güvenli limanlar arıyoruz, oysa hepimiz ne çok özledik seyahate çıkmayı, özgürce konuşmayı, denizin dalgasını, martının sesini dinlerken hüzünlenmemeyi özlemişiz.
izlediğimiz dizileri yeniden izlemek, bilinen bir bankta bankın aynı köşesine ilişmek, konusu tadı bilinen bir an yakalamak için hayatı yavaşlatma telaşesindeyiz.
Teşalesindeyim.
Kitaplara, tanıdık dizelerin, satırların kuytu köşelerinde serinlik, huzur, deliksiz uyku özlemlerindeyim.
Oysa heyecanlanmayı da özledim, yeni şeyler denemeyi, küçücük bir çanta ile seyahat edebilmeyi...
Şimdi bana bu satırları yazdıran, yazdıkça yazmayı da ne çok özlediğimi hatırlatan bir pamuk yanağa da teşekkür etmeliyim, kanı, özü, ruhu, neşesi, hüznü pamuk tüm canlara kocaman bir selam olsun.
Şimdi,
Bu coğrafyada kadim bilgiler, öğretiler, insana huzur veren sahiller, dağ yamaçları, bin bir çiçekli bahçeli orman yolları varken- vardıyken- buz gibi suyunda çıplak ayakla durmak zorlandığınız bir dere düşünün, Sapanca kuytularında.
Yapayalnız kalmışlığa, ay sonunu getirememe telaşına, tedbirsizlikte sabrı boğan her felakete, gülmek için mecbur edildiğimiz sosyal medya videolarına biraz ara verme zamanı...
Yazarak şifalanma, hafifleme zamanı.
Size de tercüman olur mu bu satırlar?
Kanı, özü, canı, vicdanı olan tüm dostlara; insanca yaşama, düşünme, düşündüğünü paylaşma, gülümseyebilme enerjisi diliyorum.
İyi pazarlar.