Yüzünde sıcacık bir gülüş ile yaklaştı yanıma. Özenle katlanmış, çizgili kağıtlardan birkaç sayfa bıraktı önüme. Kalabalıkta okurken gözlerindeki hüzün ile merak ilişti gözüme. Bir ruhta bir zihinde dolanmanın keyfi ne güzeldir bilmezsin çocuk. 4. kişiymişim bu yazıyı okuyan. 4 kişi ortak olmuşuz içinde uçuşan bulutlara. Bana zihnini açtığına çok sevindim çocuk. Ne de tanıdık bir acıdır kağıtlarda akan. Birkaç sıvı silicinin altında ne vardı acaba deyip sana bunları yazdıran seni “insan” kılan kişiyi düşündüm. Bazen ne üzülür insan duygulara karşılık veremeyince, duygulara karşılık gelmeyince, havada asılı kalınca, en güzel yerinde bitince, bitmesi gerekirken bitmediğinde…. Hele bir de sevmekten de vazgeçemeyince. Kendine kızma çocuk, sevmek nefes almak, bazen acısı da güzel, sonra bir bakarsın ki sana bu satırları yazan adamı unutursun, bir başka gülüşe kelebeklenirsin, görmeyi dile çocuk. Bunun adı ihanet değildir, her cepheden her açıdan farklı görülür aşk. Sen ruhundaki yaralarla da sevebiilirsin, ilk gençlik yıllarına kaç kelebek sğar inanamazsın çocuk, korkma, kelebekler ölümsüzdür. Yazdığın her an da seni sen yapar çocuk. Çocuk kalmak da ne güzeldir, çocuk kalabilmek de. Aşk da çocuktur, çocukluktur. Sevilmeyi beklemeden de sevmek güzeldir dense de inanma çocuk. Ağırlaşmasın zihnin, düşünmek seni özgürleştirir mi derinleştirir mi hüzünlendirir mi insan hiçbir yaşta bilemez çocuk. Aynada gördüğün şeyi sev, en çok onu sev, yüzünde belirecek her kırışıklıkta bir başka kalp kırığı bulacaksın belki de, vazgeçme aynadaki yansımandan, kendine sarılıp da uyuduğun kollara güvenmekten vazgeçme. Karşılıksız aşktan incinmesin çocuk kalbin, kalbinde kanattığın her an gönül tuvaline çizilir bir acı. Tuval de sensin, kafes de sensin, kanat da sensin, rüzgar da. Bahar geliyor, bırak DOĞA’ya kendini. Ağlamak da gülmek de sevdaya dahilse sen çığlık çığlığa kahkaha atmak için sebep yarat kendine. Yüzündeki çekingen gülümseyiş, tanıdık hüzünle sen çok güzelsin çocuk, çok güzelsin. Acını göstererek sevgin büyümez çocuk, çaresizce sevenden de kaçar yürek; ne kafes ol ne liman. Aşk ne saklanmak ne sığınmak. demir de ol ateş de su da rüzgar da.. kalıplara sığma kalıplarla sevme sen bol bol yaz çocuk,çocuk kalmak için yaz… çocuk gibi sevebilmek için yaz. 4. kişinin ruhunda bıraktığın izleri düşünerek sen hep yaz çocuk.
Kategori:
Şiirler