Bir hediyedir, sesi ötelerden ruha can verir bir dostum vardır; bilmez kendinin bunca kıymetli olduğunu. Önceki hayatımda can yoldaşım mıdır, ruhumun kanadı mıdır, bir dost eli midir, yumuşacık bir deniz meltemi midir bilmem. Bana çok iyi gelir, onu bilirim. Sırtımda ateşler dolanırken, arayacak onlarca dost varken, en doğru adımı o atar diye dost eliyle yokladığım bir anda- ki bilirim yoğundur- Neden aradığımı da bilmem. attığım mesajın sonrasında boğazımdaki görünmez el açılır, nefes almam sakinleşir, sırtımda bir el sıvazlanır, ben burdayım, korkma sesi gelir kulağıma. ve der ki bana “boğazına dokun.” rüzgara ver yüzünü der içimden bir başka ses. aşka açılmış kanatlarım kırıldı kırılacak. “değişime hazır ol, der. sus ve dinlen. sus ve bekle. sus ve kendini dinle.” gerçek armağan sensin. iyi dileklerim içinde kelebeklensin. Bir ışık beni sana iter, ruhuma ışık olursun. bir kahve içimi sonrası hediye ettiğin kitap ilişir gözüme gece yarısı sonrası. sırtımda elin içimde binlerce çakıltaşlı koridor ben içimin kaygılı, korkulu, karanlık yollarında öyle güzel dostlar edindim ki. kimileri bilir kimileri bilmez. dün kendimi attığım sahilde rüzgar üşütürken ve kendime getirirken beni, sırtımın ateşini alan dosta binlerce teşekkürler olsun. kanatlanıp uçşun avucunda hissetsin kalbimdeki huzur incilerini, içinde çıkmaz sokaklar varsa o da bulsun içindeki neşeli şenliği… canım arkadaşım… iyi ki varsın. sen dostum, anahtarımsın, aynamsın. ne kadar desm de az…iyi ki varsın….
Kategori:
Şiirler