Anlatmak kolay da anlaşılmak önemli, samimiyet önemli, derinlik de. zeka, hayata verilen önemle ölçülür. bir de tutkuyla bağlanmazsan yaşadığın kente ölü balık gibi dolanan bomboş bakan insanlardan biriysen sakın göz kırpma, selam verme. Bir beklentim yok, gülmek, eğlenmek, sanattan bahsetmek, film yorumlamak, boşluğa kendimi anlatmak bir ses duymak ama ses duymadan da keyifle düşünebilmek isterim. Çevrem, ailem, dostlarım beni yeterince keyiflendirir; ama diğer insanların kaygılarını, neşelerini, yolculuklarını, bakıp da gördüklerini de merak ederim. Bir otobüs dolusu insandan binlerce öykü çıkarır,sevinir, inince de hemen unutmak isterim. Aklı karışık, kendine kalabalık insanlardanım. İçi pırıl pırıl bakan çocuk ruhu tadında bir hayat beklentisini gerçekleştirebilen var mı? Ben de onlardanım. Siz kimlerdensiniz?
Kategori:
Öyküler