Günün ilk saatlerini uyanık geçirmek zorunda kalanlara selam olsun… Açık balkon kapısı korkusu sezonu açıldı.Nefis bahar sabahı ayazında üşümek, birkaç günlük tatil sonrasında ya uyanamazsam korkusunda ağzımda iyi durulamadığım diş macunu ferahlığım, servise yetişme çılgınlığına uyanışlarım… Ben bu şehre hep misafir kaldım. Sahilin yürüyen sakinleri neşeli, terli. BU şehrin mayıs ayını severim. Doğduğum toprakların değil de ata toprağının kokusunda her yer. Görmediğim yaylalar, dolaşmadığım çay bahçesinin rutubeti var üstümde. Bu mayıs, telaşlıyım Kırklara karışma telaşında. Kendi gelmeden gölgesi düşündürüyor…otuzlarda kayboldum..kırklarda kendimi bulsam..sonra ellilerde gülümseyebilsem kayboluşlarıma…kaç yıllık ömrüm varsa gezinsem her birinde…Hep konuk kalsam İstanbul’a, hep hayran… Çok da iyi tanımasak birbirimizi…İlgisizleşmeden sürdürsek ilişkimizi… O masasına en sevdiği örtüsünü serse , kokular sürünse ben geleceğim diye…..Bakındıkça köpürse deniz heyecandan, güvenle salınsa gemiler, tekneler… Bir sarı güneş ki sarmalamış beni, biraz hüzün, biraz ihmal, biraz terk edilmişlik hissi… dertleş istanbul benimle, özlemişim beni dinlemeni….
Kategori:
Kişisel